Afyonkarahisar, tarih boyunca yalnızca Anadolu’nun kavşak noktalarından biri olmadı. Tarihiyle, mermeriyle, termaliyle, sucuğuyla, pastırmasıyla, lokumuyla, kaymağıyla ve girişimci insanlarıyla Türkiye’nin önemli şehirlerinden biri olarak öne çıktı. Yaklaşık 800 bin nüfuslu bir şehirden söz ediyoruz. Çin ve ABD’ye mermer ihraç eden, ülke ekonomisine ciddi katkı sağlayan onlarca büyük işletmeye ev sahipliği yapan bir şehirden…
Ama bugün dönüp futbol tablosuna baktığımızda ortaya çıkan manzara ne yazık ki iç açıcı değil.
2026-2027 sezonunda, katılım gerçekleşirse Afyonkarahisar’ı Bölgesel Amatör Lig’de Afyonspor, 1923 Afyonkarahisarspor ve Artuk Grup Çakırköyspor temsil edecek. Üç takımın aynı ligde mücadele edecek olması ilk bakışta sevindirici gibi görülebilir. Ancak işin perde arkasına bakıldığında bu tablo aslında Afyon futbolunun yaşadığı büyük gerilemeyi gözler önüne seriyor.
En acı hikâye kuşkusuz Afyonspor’a ait.
Bir zamanlar TFF 1. Lig’de mücadele eden, Süper Lig hayalleri kuran, modern stadyumuyla örnek gösterilen bir kulüp bugün Bölgesel Amatör Lig’e düşmüş durumda. Sezonun kader maçında Altay’a 2-0 mağlup olan Afyonspor, topladığı 22 puanla 14. sırada kaldı ve profesyonel liglere veda etti. Daha da acısı, bu sonuçla birlikte Afyonkarahisar’ın profesyonel futbol liglerinde temsilcisi kalmadı.
Burada herkesin kendisine şu soruyu sorması gerekiyor:
Bu kadar ekonomik güce sahip bir şehir, nasıl oldu da profesyonel futbol sahnesinden tamamen silindi?
Afyonkarahisar’da büyük fabrikalar var, mermer devleri var, ihracat rekorları kıran şirketler var, ülke çapında tanınan iş insanları var. Ancak söz konusu Afyonspor olduğunda yıllardır aynı tabloyla karşılaşıyoruz. Destek açıklamaları çok, somut katkılar ise son derece sınırlı.
Elbette futbol yalnızca para meselesi değildir. Doğru yönetim, planlama ve kurumsallaşma da gerekir. Ancak günümüz futbolunda ekonomik destek olmadan ayakta kalmak da mümkün değildir. Afyonspor’un yaşadığı çöküş, sadece sportif başarısızlık olarak açıklanamaz. Bu aynı zamanda şehrin ortak değerlerine sahip çıkamamasının da sonucudur.
Üstelik Afyonkarahisar, birçok Anadolu şehrinin gıpta ettiği modern bir spor altyapısına da sahip. Afyonkarahisar Kocatepe Spor Kompleksi, ulusal ve uluslararası organizasyonlara ev sahipliği yapabilecek kapasitesiyle Türk sporunun önemli tesisleri arasında gösteriliyor.
Ancak böylesine modern bir spor kompleksine sahip olan bir şehrin profesyonel futbol liglerinde temsilcisinin bulunmaması büyük bir çelişki olarak karşımızda duruyor. Sorun tesis eksikliği değil; sürdürülebilir yönetim anlayışı, güçlü finansal yapı ve şehrin ortak değerlerine sahip çıkma iradesinin yeterince ortaya konulamamasıdır.
Öte yandan 1923 Afyonkarahisarspor, Bölgesel Amatör Lig’de önemli bir mücadele verdi. Sezonu 5. sırada tamamladı, play-off oynama hakkı kazandı, Marmarisspor’u eleyerek umutları artırdı. Ancak Manavgat Belediyespor karşısında son dakikalarda gelen golle TFF 3. Lig hayaline veda etti.
Başarısız mı oldular?
Hayır.
Ancak Afyonkarahisar’ın hedefi zaten BAL’da kalıcı olmak olmamalı. Bu şehir, profesyonel liglere takım göndermeyi hedeflemeli. 1923 Afyonkarahisarspor’un ortaya koyduğu mücadele değerli olsa da şehir futbolunun mevcut seviyesini değiştirmeye yetmedi.
Sezonun en güzel hikâyesi ise Artuk Grup Çakırköyspor’dan geldi.
Afyonkarahisar Süper Amatör Ligi’ni şampiyon tamamlayarak BAL’a yükselen Çakırköy temsilcisi, kendi ölçeğinde önemli bir başarı elde etti. Bu başarıyı küçümsemek mümkün değil. Ancak burada da dikkat edilmesi gereken nokta şu:
Bir mahalle takımının BAL’a yükselmesi sevindirici olabilir ama Afyonkarahisar futbolunun genel başarısının ölçüsü bu olmamalıdır. Asıl hedef; ilçe, belde, köy veya mahalle takımlarının BAL’a çıkması değil, şehir takımlarının profesyonel liglerde kalıcı olmasıdır.
Bugün Türkiye’de Afyonkarahisar ile birlikte Adıyaman, Ardahan, Artvin, Bartın, Bayburt, Bilecik, Burdur, Çankırı, Edirne, Giresun, Gümüşhane, Hakkari, Kars, Kilis, Nevşehir, Siirt, Sinop, Şırnak ve Tunceli’nin profesyonel liglerde temsilcisi bulunmuyor.
Ne yazık ki Afyonkarahisar artık bu listenin içinde yer alıyor.
İşin aslına bakacak olursak bu durum bir kader değil, bir tercihin sonucudur.
Şehrin yöneticileri, iş dünyası, sivil toplum kuruluşları ve futbol paydaşları yıllardır ortak bir futbol vizyonu oluşturamadı. Kulüpler kişilere bağlı kaldı, kurumsal yapılar güçlenmedi, sürdürülebilir finans modelleri kurulamadı.
Şimdi önümüzde yeni bir dönem var.
Afyonspor, 1923 Afyonkarahisarspor ve Artuk Grup Çakırköyspor aynı ligde mücadele edecek. Bu durum rekabet açısından heyecan verici olabilir. Ancak asıl mesele, bu üç takımın birbirleriyle yarışması değil; Afyonkarahisar futbolunu yeniden profesyonel liglere taşıyacak ortak aklı oluşturabilmektir.
Aksi halde birkaç yıl sonra bugünleri bile arar hâle gelebiliriz.
Afyonkarahisar’ın mermeri dünya pazarlarında değer görüyor. Termal turizmi her yıl binlerce ziyaretçi çekiyor. Gastronomisi Türkiye’de sayılı şehirler arasında ve eşsiz lezzetleri ağız sulandırıyor, damak çatlatıyor. Sanayisi büyüyor, ihracatı artıyor.
Peki aynı başarıyı neden futbolda göremiyoruz?
Belki de artık sormamız gereken soru budur.


























YORUMLAR