Afyonkarahisar’ın zaman direnen saatçileri anlatıyor

Bir süreklilik içinde akıp giderken onu ölçebilen ve her disiplinin kendine göre anlam yüklediği zamanı günümüzde ölçmenin en basit yöntemi saatler. Saatlerin akıp giden zamanı en küçük hücresine kadar ölçmeye devam etmesi için var olan saatçilik mesleği, sayıları azalsa da Afyonkarahisar’da zamana direnmeye devam ediyor. Ömürleri durduramadıkları zamanı ayarlamakla geçen saatçiler, durduramadıkları zamanı ayarlamakla geçen ömürlerini Afyonşehir’e anlattı…

Afyonkarahisar’da saatçilik mesleğini uzun yıllardır devam ettiren Hamit Körken, İbrahim Yurtyapan, Osman Kavas ve Yusuf Biçengüler, Afyonşehir gazetesine verdikleri özel röportajda hayat hikayelerini, kaç senedir bu meslekle uğraştıklarını ve mesleğin zorluklarını n detaylarına yer verdi.

YURTYAPAN: ESKİDEN HERKES SAAT ALAMAZDI

1949 yılında Afyonkarahisar’da doğan İbrahim Yurtyapan, 1965 senesinde çıraklığa başladığı saatçilik mesleğinde, ilk dükkanını 1972 senesinde açtı. 50 senedir bu mesleği sürdüren Yurtyapan, mesleğe başladığı ilk zamanlarda hep mekanik saatlerinin olduğunu 1980 yılından sonra pilli saatlere geçildiğini 2000 yıllarından itibaren de akıllı saatlerin kullanımının yaygınlaştığını belirtti.

50 sene önce saatleri herkes alamıyordu. Fiyatları çok pahalıydı. Örnek verecek olursam 1972’de dükkan açtığımda hediyelik altın 20 liraydı. Biz kurmalı saatleri 45-50 liraya satıyorduk. Bugün bunu hesap edecek olursak 5000 lira civarına denk geliyor. Bu saatleri herkes takamazdı ama şimdi 40 bin liradan başlıyor 1 milyon liraya kadar her kesime hitap eden saatler var.

Köstekli Saatlere Talep Var Mı?

Köstekli saatlerin pilleri iki sene gidiyor. Bunlarda kurma ve ileri geri yok. Öyle olunca eskisi gibi herkesin kurmaya başı götürmüyor. Otomatik olsun pilli olsun diyor insanlar kolayına kaçıyorlar. Duvar saatleri vardı eskiden sarkaçlı olarak bildiğimiz 15 güne bir kurulan. Mesela onları yaşlılar, eskiler kurmasını bilirler. Onları mesela ben yapıyorum. Onlarda da yeni saatler gelmiyor eskilerini yapıyoruz.  Ben çok iyi hatırlarım köstekli saatler eskiden ağa işiydi. Ben buna bir inek parası verdim derdi insanlar.

Bu Meslek Biter Mi?

Bugün bir insan 1 milyon liraya saat alıyor. Şimdi atsa israf olacak. Makinesini değiştiriyoruz, kayışını değiştiriyoruz tekrar kullanıyor. Kayış kopuyor, bunu yaptırmasa saati cebine mi koyacak. Öyle olunca da mecburen kayış yaptırıyor. Başka bir örnek olarak pilleri diyebiliriz. 2 sene bir pil değişimi oluyor. Yani bunun eski bir hızı olmaz ama saatçilik mesleği devam eder.

Kübra Ergün-Buğra Avşar