BİR ANNE, BEBEĞİNE SES OLMAK İÇİN SESSİZCE GİTTİ

Birçok defa köşe yazısı yazdım fakat ilk defa bu kadar duygu yoğunluğuyla yazdığım bir yazı oldu. Biliyorsunuz ülkemizde SMA hastası bebeklerimiz ve aileleri yardım bekliyor. Bebekler acı çekmekten yoruldu, aileleri ise korkarak yaşamaktan. Evlatlarının ölüm korkusuyla yaşamaktan… Seslerini duyurmaya çalışan aileler çeşitli yollara başvuruyorlar. Bağış toplamak için ellerinden gelen her çabayı gösteriyorlar. Ancak sesini duyurmaya çalışan bir anne çok üzücü bir yola başvurdu. Eskişehir’de SMA hastası olan 1 yaşındaki Muzaffer Emin Kiraz’ın annesi Emine Kiraz, bebeğinin çektiği acılara daha fazla dayanamayarak hayatına son verdi. Evet, bebeğinin çığlığını kendinden vazgeçerek duyurmaya çalıştı. Gelin bu hikayenin başından başlayalım…

Eskişehir’de 2 aylıkken SMA tanısı konulan ve yaklaşık 10 aydır yaşam savaşı veren bebek Muzaffer Emin Kiraz için bir süredir valilik izinli bağış kampanyası sürdürülüyordu. Tedavi için toplanması gereken miktarın ancak yüzde 3’ü tamamlanabilmiş olan bu bağış kampanyası halen daha devam ediyor. Ancak geçtiğimiz cuma günü Kiraz ailesi acı bir olayla sarsıldı. Muzaffer Emin’in annesi Emine Kiraz, bebeğinin acılarına daha fazla dayanamadı. Gerekli miktarın toplanamama ve bebeğini kaybetme korkusundan dolayı kendini astı. Bu hikayeyi daha acıklı kılan taraf ise şu:

Yaklaşık 10 sene önce başka bir bebeğini yine SMA hastalığından kaybetmişti Anne Emine Kiraz. Elinden geldiğince herkesten yardım istiyor, bir bebeğini daha SMA yüzünden kaybetmekten çok korkuyordu. Sosyal medyadan yapılan yardım çağrılarında Anne Kiraz adeta yalvarıyordu. Kiraz son olarak yaptığı videolu paylaşımda, “10 sene önce Niyazi Sefa adlı bebeğimizi SMA’dan kaybettik. Muzaffer Emin’de de aynı rahatsızlıklar vardı. Onda da aynı hastalık olduğunu öğrenince dünya başımıza yıkıldı. 10 sene öncesine geri döndük. Bebeğimiz gün geçtikçe eriyip bitiyor. Hiçbir şey yapamıyoruz. Çaresizlik çok zor. Sürekli yoğun bakımda kalıyor, yatağı boş kaldı. Yutkunma kaslarını kaybetmeye başladı. Ben evladımın çektiği o acılara dayanamıyorum. Bir oğlum melek oldu bu da olmasın. Yardım edin ne olur” şeklinde sesini duyurmaya çalışmıştı.

Kiraz’ın yakınlarından edinilen bilgilere göre intihar etmesindeki en güçlü ihtimal, bir bebeğini kaybettikten sonra diğer bebeğini de aynı hastalıktan dolayı kaybetme korkusu yaşaması. Kampanyanın ağır ilerlemesi ve neredeyse durma noktasına gelmesi de bir başka neden olarak görülüyor. Ayrıca psikolojik açıdan çok zor zamanlar geçirdiği de biliniyormuş. Kim bilir belki henüz yüzde 3’ü tamamlanan kampanyanın daha fazla ses getirmesi için içindeki çığlığı bu şekilde dışarı çıkardı… Belki bebeğinin bu yolla sesini duyurmaya çalıştı… Belki de bebeği için kendi canından vazgeçti. O yavrucak şimdi anne nefesi, anne kokusu olmadan ne yapacak? Peki baba… o babanın yüreği kime yanacak? Hangisine yanacak?

Bir çözüm yolu bulunur mu artık, yoksa hala imece usulü hayat kurtarmaya devam mı ederiz bilemiyorum ama bir annenin evladı için son çığlığı kendi canı olmamalıydı. Bir anne oğlunu kaybetme korkusundan ve ona dokunamama korkusundan dolayı çaresizliğin en ağır imtihanını verdi.

İşte bu, nokta sözün bittiği yer.

Yetişemedik.