AFYON SANAYİSİNDEKİ BÜYÜK USTALAR

ARABACI İBRAHİM OKA
İbrahim Amcam çarşımızın birçok arabacı ustasından birisiydi. Ağır başlı, güler yüzlü, merhametli sözü dinlenir nev-i şahsına münhasır dediğimiz bir insandı. Arabacı ustaları hem bir marangoz gibi ağaç işleme makinelerini kullanabilir bıçkı adı verdiğimiz iki tarafında topaç benzeri el tutacakları olan yaklaşık otuz santim boyunda keskin aletle tekerleklerde parmak adını verilen parçaları işlerler, arabanın bazı kısımlarına şekiller verirler, hem de bir demirci gibi ocakta demir döverler, tesviyeci gibi diş çekerler kılavuz ve pafta kullanırlardı. Kılavuz ve paftaları el yapımı idi. Pafta kılavuz çekerken zeytinyağı kullanırlar, işlem esnasında ısınan demire sürülen zeytinyağı yemek yapılırken çıkan koku gibi türüm türüm kokardı.
Her arabacının yaptığı arabanın sesi farklı çıkardı. Bu onların imzasıydı. İbrahim amca yaptığı arabalarla nam salmış birisiydi. Özellikle Antalya kasaba ve köylerinden araba almaya gelirler sıkı pazarlıklar sonrası kamyonlara üst üste yüklenen at arabaları çarşıdan geçerdi. Ustalarımız kendinden veya başkasının satış yaptığında gözlerinde gurur ifadesi olurdu. Esnaf birbirine çok sargındı. Esnafta bir anlaşmazlık olduğunda araya girer anlaşmazlığı giderir, tatlıya bağlardı. Çarşıda denge unsuruydu. İbrahim Amcam Koca kütük demirleri dingil yapmak için ocağa sürer poyra denilen tekerleğin göbeğine takılan döküm yuvaya göre dingilin uç kısımlarını sıcak sıcak kalıplar boşluksuz olacak şekilde ve rahat dönecek şekilde hazırlar daha sonra uç kısımlarına diş açarlardı. Bir kalfa ile karşılıklı arabanın sesini veren zili önce sıcak sonra soğuk olarak döverler tâ ki kendine has sesi duyuncaya kadar . daha sonra zilin kenarlarını el makası ile kalfa hafif hafif vurarak düzeltip dingile takarlardı. Genelde dingil ve ziller birkaç arabalık yapılır bir köşeye konulur her araba imalatında bir çift kullanılırdı. Yaylar kelepçeler ve diğer demir aksamlar ocakta birer birer işlenir daha sonra ahşap kısımlarla birleştirilirdi. Hele tahta tekerleğin üzerine demir çember geçirileceği zaman teknik fizik bilgilerini kullanırlardı. Belki ismini söyleyemezlerdi ama en iyi şekilde kullanırlar demir çemberler ocakta et tavı dediğimiz şekilde ısıtarak genleşmesini sağlarlar, levyeler vasıtasıyla ahşap tekerleğe geçirirler o arada ahşap tekerleğin hafif hafif sıcaklıktan dumanlarının çıkması, ustaların acele ederek yerine uydurmaları büyük bir işçilikti; hızlıca demir çember ahşap tekerleğe takılır ve üzerine su dökülerek soğutulur demir çemberin ahşabı sıkıca sarması sağlanırdı. Daha önceden ayarlanmış üç dört yerinden de çivi ile sabitlenirdi.
İbrahim Amca hayatı boyunca el emeği alın teri ile çalışmış kendi evlatlarıyla birlikte birkaç usta yetiştirmiş doğruluk ve dürüstlükten ayrılmayan birisiydi. Hiçbir zaman fırsatçılık yapmazdı. Bunu üç Oğlundan ( sırasıyla İsmail, Ahmet, Abdullah) en büyüğü olan İsmail ağabeyim de bir sohbet esnasında bahsetmişti.
Babam vefat ettikten sonra da zaman zaman bizim dükkanımıza uğrar fazla konuşmaz nasılsın iyi misinden sonra içinden bizler için dua ederdi. Bunu hissederdim ama açığa hiç vermedim. Çok ısrar edersem bir kahve içer hayır duası eder kalkardı.
Oğulları ve torunları (Ömer, İbrahim) bugün Organize sanayi bölgesinde Okay ahşap ürünleri adı altında kereste mermer sandığı kömür ofisi ve mobilya imalatıyla iştikal etmektedirler.
İbrahim amcamın Kabri Nur Mekanı Cennet olsun.