Motorcu Halil Usta (DEMİRPENÇE)

Motorcu Halil Usta (DEMİRPENÇE)

Şimdiye kadar genellikle Büyük demirciler esnafını tanıttık. Birden aklıma Halil usta düştü; unutmadan onu da yazayım dedim.
Halil Usta; neredeyse Afyondaki motorsiklet tamircilerinin bir çoğunun ustası veya ustalarının ustası bir USTA …
Evet yanlış okumadınız, şu an Afyonda motorsiklet tamiri ile uğraşan kişilerin bir çoğunu ya Halil usta yetiştirmiştir veya onun kalfalarının yetiştirdikleridir. Bu silsile halen devam etmektedir. En son Demirpençe motordan ayrılan Murat usta kendisine işyeri açmıştır. Bu silsile Oğulları Ali ve Akif tarafından devam ettirilmektedir.
Halil Usta’nın üç oğlu bir kızı vardır, Oğullarından bir tanesi müteahhitlik yaparken diğer ikisi Motorsiklet tamiri ile uğraşmaktadırlar.
Akif Demirpençe Büyük demirciler çarşısında, Ali Demirpençe ise Atatürk Caddesinde işyeri çalıştırmaktadır.
Yıllardan 1991 o tarihlerde bir moped satın aldım zaman zaman bakım için tamir için Halil ustamın Gedikahmetpaşa Aralığındaki işyerine götürüyorum arızayı yapıveriyor hoşbeş den sonra ayrılıyoruz.
O yıllarda okulda kalfalara yönelik gece kursumuz var okulun tek müdür yardımcısı benim Okul Müdürü; İbrahim bey hem kursları kontrol edersin hem de oto elektrikçiliği meslek dalının kurslarını sen götür dedi. O tarihte akşam altıdan dokuza kadar ikişerli blok ders yapıyoruz.
O derslerden birisinde içten yanmalı motorların çalışma prensiplerini anlatmıştım. Dersten çıkan bir öğrencim Halil ustaya motosikletini götürüyor. Tamir esnasında da derste anlattıklarımı olduğu gibi Halil Ustaya anlatıyor.
Bunlardan benim haberim olmadan birkaç gün sonra hafta sonunda bakıma gittim platini bujisi v.s. değişecek usta dedim. Yüzüme baktı; hoca bundan sonra motosikletini kendin tamir edeceksin dedi.
Bir kusur mu işledik hayırdır ustam deyince, sen bu motorların nasıl çalıştığını en güzel şekilde anlatmışsın, bunları bilen bir kişi motosikleti de tamir eder dedi. O günden sonra takım elbisesiyle motosiklet bakımı yapan bir çırağı olmuştu. Takıldığım yerde gider sorardım. Mesleğini kıskanmaz tarif ederdi.
O günlerden sonra hatırını almak için ara ara uğradım. Bir ara öğrencim oğlu Akif’ten prostat kanseri olduğunu öğrendim. Yanına gittim iyi değildi; morali kalmamıştı. Amcamın da prostat kanseri olduğunu ve tamamen iyileştiğini anlattım. Morali biraz düzeldi. Hocam Allah razı olsun bana moral verdin demişti. Ameliyatlar, hastane hayatı, ilaç tedavisi neticesinde uzun yıllar sağlıkla yaşadı.
Arada bir Büyük demircilerdeki oğlunun işyerinde karşılaşırdık. Bazen de Jawa motor tamire geldiğinde Halil Ustamdan yardım isterler di. Yapamayacaklarından değil Halil ustamın elinin değmesini istedikleri, yaşama sevincini ayakta tutmak adına yaparlardı. Bizde o tamir ederken seyrederdik. Teknik çalışırdı eğer o işle alakalı bir ölçü varsa kesinlikle o ölçüye getirirdi.
Son zamanlarında kendisini hayır işlerine adamış zamanının büyük bir bölümünü hayır işlerinde koşturur olmuştu.
İnsanlar kabir hayatına göç ettiklerinde arkalarından iyi insandı kelimesi kullanılıyorsa. O iyi insandır.
Halil Ustam titiz bir insandı. Çırağı elini uzattığında hangi takımı istediğini bilecekti. Titiz insanlar genellikle yumuşak kalpli yufka yürekli insanlardır. Yanından ayrılan kalfalarına elleriyle işyerlerini açar, onların eksiklerini tamamlar onlara hayır duası ederdi. En sevdiği çırağı Ahmet Ustaydı. Onu anlatırken ayrı anlatır yüzünde gülümseme belirir. Ondan başka öyle bir çırağım olmadı derdi
Mekanı Cennet olsun.